Hoe het begon:

De fokkerij begon in 1978 met de aankoop van Dyanne van de Rijdt, een zwarte merrie van 99 cm. met een kol en een sneb. Fokkerij was niet het doel bij de aankoop van Dyanne. Ze was beleerd en betuigd en dus een ideale kinderpony voor Wilbert en Arjan. Opa en oma Roeffen hadden samen met papa en mama Lubbe gespaard zodat de kleinkinderen op een pony konden rijden. Dyanne werd in Druten op “Leste Mert” door een kennis aanbevolen en gekocht, ze was echter wel drachtig …DyannePatricia

Voorjaar 1979 kwam er dus een veulentje ter wereld, verrassend genoeg een mooi voskleurig merrieveulen. Buurtgenoten die ook pony’s hadden kwamen kijken, en ook de hengstenhouder verscheen, het advies van eenieder was duidelijk: dit veulen moet bij het stamboek aangemeld worden en je moet er iets mee doen! Zo werd Patricia van ‘t Heut de naam voor ons eerste veulen. Patricia, genoemd naar een buurmeisje en ’t Heut, afgeleid van de oude naam voor onze buurt, werd de stalnaam.

Inmiddels was er toch ook al een hoofdstelletje en een zadel gekocht en werd er af en toe met Dyanne gereden. Wilbert verloor echter heel snel de interesse toen hij onbedoeld een behoorlijke tik kreeg van Patricia. En ook aan Arjan was het ponyrijden niet besteed, de deelname aan de eerste premiekeuring in Bergharen was veel spannender!

Dyannezadel

 

Begin van de fokkerij:

Die eerste keuringsdeelnames waren nou niet direct succesvol, het duurde toch wel enige jaren voordat er oranje lintjes werden behaald. En ook de fokkerij was geen groot succes, Dyanne bleef na Patricia eerst nog twee jaar gust.

In 1982 kwam er toch een soort van ommekeer, Patricia bracht haar eerste veulentje: Tamara. In onze ogen toen een heel mooi veulentje, maar onderaan eindigend op de premiekeuring. Toch zou Tamara een heel belangrijke rol gaan vervullen voor onze fokkerij!

Het wilde weer niet echt lukken, onze pony’s waren geen keuringstoppers en ook de aanschaf van een zwarte merrie met een andere bloedlijn bracht niet het gehoopte succes. Dat kwam er wel in 1987: Winnetou ging naar de hengstenkeuring, hij was het derde veulen van Patricia. Tegen ieders verwachting in behaalde hij zijn goedkeuring! Wij waren erg trots op ons fokprodukt.

Vanaf die tijd hebben we vertrouwen gehouden in onze eigen foklijn. Dyanne is tot op hoge leeftijd bij ons gebleven, in 1990 is ze overleden. Ze fokte in dat jaar nog Esmay van ’t Heut. Van Patricia moesten we door in een koliekaanval al op te jonge leeftijd ( 10 jaar) afscheid nemen. Heden ten dage fokken we dus met zo ongeveer de zesde generatie in deze merrielijn.

 

De eerste hengsten:

In 1996 hadden we al eens een hengst gehuurd, Bart van de Beerseweg, en in 2000 besloten we om zelf een hengst aan te schaffen. Het werd Leander van de Rijsdrecht. Helaas bleek deze exterieurtopper niet te bevruchten. Maar sinds 2001 hebben we dan toch zelf een hengst ter dekking.

Naikel van de Witte Maat is toen aangekocht. We hebben hem vijf seizoenen met veel plezier gebruikt, hij heeft bij ons met succes veulens getoond en is uiteindelijk tijdens de hengstenkeuring van 2010 definitief goedgekeurd. Op het moment dat we van Naikel teveel dochters kregen is er besloten om een andere hengst aan te schaffen en hebben we Naikel verhuurd. Naikel ging achtereenvolgens naar Stal de Halve Maan, Stal de Menger en Hengstenhouderij de Linge. Najaar 2013 hebben we besloten om Naikel te verkopen, hij is nu in Duitsland bij de Familie Koch.

De opvolger voor Naikel is in 2006 aangeschaft, Thijmen van Stal Polderzicht. We zochten een hengst met iets meer formaat als Naikel en daarnaast moest het exterieurmatig ook een topper zijn, dit hebben we in Thijmen gevonden. Inmiddels maakt hij dit ook waar in de fokkerij en heeft hij zijn definitieve goedkeuring verdiend.

Maar ook Thijmen zorgde voor teveel nafok en kunnen we niet meer onbeperkt inzetten, we hebben nu gekozen voor gebruiksruil. Sinds 2011 maken wij gebruik van Narcos van ’t Hurkske en staat Thijmen ter dekking op Stal de Sleutelhof van de Familie van Kuijk in Reusel.

 

Het vervolg in de fokkerij: